เครื่องวัดอนุภาคในอากาศ

ฝุ่นละออง (PM) คือมลพิษในรูปอนุภาค ซึ่งเกิดขึ้นได้จากหลายสาเหตุ โดยสามารถจำแนกได้เป็นกระบวนการทางกลหรือทางเคมี ตามธรรมเนียมแล้ว วิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อมได้แบ่งอนุภาคออกเป็นสองกลุ่มหลัก คือ PM10 และ PM2.5

PM10 คืออนุภาคที่มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางระหว่าง 2.5 ถึง 10 ไมครอน (ไมโครเมตร) (เส้นผมของมนุษย์มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 60 ไมครอน) PM2.5 คืออนุภาคที่มีขนาดเล็กกว่า 2.5 ไมครอน PM2.5 และ PM10 มีองค์ประกอบของวัสดุที่แตกต่างกันและอาจมาจากแหล่งกำเนิดที่แตกต่างกัน อนุภาคที่เล็กกว่าจะสามารถลอยอยู่ในอากาศได้นานขึ้นก่อนที่จะตกลงมา PM2.5 สามารถอยู่ในอากาศได้ตั้งแต่หลายชั่วโมงถึงหลายสัปดาห์และเดินทางได้ไกลมากเนื่องจากมีขนาดเล็กและเบากว่า

ฝุ่นละออง PM2.5 สามารถเข้าไปถึงส่วนลึกที่สุด (ถุงลม) ของปอดได้เมื่อมีการแลกเปลี่ยนก๊าซระหว่างอากาศและกระแสเลือด อนุภาคเหล่านี้เป็นอันตรายที่สุด เพราะถุงลมในปอดไม่มีกลไกการกำจัดที่มีประสิทธิภาพ และหากอนุภาคละลายน้ำได้ ก็จะสามารถผ่านเข้าสู่กระแสเลือดได้ภายในไม่กี่นาที แต่หากไม่ละลายน้ำ ก็จะคงอยู่ในถุงลมของปอดเป็นเวลานาน เมื่ออนุภาคขนาดเล็กเหล่านี้เข้าไปลึกในปอดและติดอยู่ อาจส่งผลให้เกิดโรคปอด โรคถุงลมโป่งพอง และ/หรือมะเร็งปอดในบางกรณี

ผลกระทบหลักที่เกี่ยวข้องกับการสัมผัสกับฝุ่นละอองขนาดเล็กอาจรวมถึง: การเสียชีวิตก่อนวัยอันควร การกำเริบของโรคระบบทางเดินหายใจและหัวใจและหลอดเลือด (ซึ่งบ่งชี้ได้จากการเข้ารักษาตัวในโรงพยาบาลและการไปห้องฉุกเฉินที่เพิ่มขึ้น การขาดเรียน การสูญเสียวันทำงาน และการจำกัดกิจกรรมต่างๆ) อาการหอบหืดกำเริบ อาการทางเดินหายใจเฉียบพลัน โรคหลอดลมอักเสบเรื้อรัง การทำงานของปอดลดลง และความเสี่ยงต่อภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเพิ่มขึ้น

ในบ้านและที่ทำงานของเรามีอนุภาคฝุ่นละอองหลากหลายชนิด อนุภาคที่มาจากภายนอก ได้แก่ แหล่งอุตสาหกรรม สถานก่อสร้าง แหล่งเผาไหม้ ละอองเกสรดอกไม้ และอื่นๆ อีกมากมาย นอกจากนี้ อนุภาคยังเกิดขึ้นจากกิจกรรมภายในบ้านทั่วไป เช่น การทำอาหาร การเดินบนพรม สัตว์เลี้ยง โซฟาหรือเตียง เครื่องปรับอากาศ ฯลฯ การเคลื่อนไหวหรือการสั่นสะเทือนใดๆ ก็สามารถสร้างอนุภาคในอากาศได้!